Home

Laatste weblog

Image

Ik heb eigenlijk niet veel zin om veel te schrijven, dus ik hou het kort :)

Jigger-invasie en begrafenis

Image

Het lijkt wel alsof er een jiggerplaag is opgedoken in Lwengo, jiggers die dan vooral de vrijwilligers te pakken krijgen. Vorige week heeft Jane (de vrouw van Anthony) jigger nummer 2 uit mijn voet verwijderd. In het weekend heeft Annemarie jiggers nummer 3 en 4 te pakken gekregen en maandagavond heb ik jigger nummer 5 uit mijn teen gehaald. Ik had ondertussen al genoeg observaties gedaan waardoor ik het nu zelf wel kon. Jiggers zijn zandvlooien die in je voeten/tenen kruipen en daar eitjes leggen. Als je ze er dus niet tijdig uithaalt kunnen ze zich vermenigvuldigen en uiteindelijk over je hele lichaam zitten. Niet tijdig betekent na een aantal weken, je ontdekt ze meestal wel na twee dagen waardoor er dus geen gevaar is als je ze er dan onmiddellijk uithaalt. Kitty is er veel erger aan toen dan mij, zij heeft er al tientallen gehad. Ze verklaard het zelf doordat ze een heel dunne huid heeft waardoor ze er gemakkelijk binnendringen.

“Kampala, home visits, meetings, een slang en een aantal kipincidenten…”

Image

Al de paniek omwille van het ondervoede kindje kan van de baan geveegd worden. Toen ik met Kitty en Jjingo donderdag weer op bezoek ging, was de grootmoeder wel thuis en was alles in orde. Ze had een goede uitleg voor het feit dat ze er woensdag niet was en blijkbaar lag het kindje ook maar even alleen in huis omdat het zusje termieten aan het vangen was om op te eten. Het was dus een momentopname van een verkeerd moment. We hebben haar wel verteld dat ze het kind niet meer alleen mag laten, ook niet voor even. Alles was in orde met het kindje, aan zijn gezichtje kon je zien dat hij al sterker was geworden, de grootmoeder vertelde ook dat hij zijn eetlust terug had gevonden en nu dus wel wou eten. Na dat bezoek zijn we ook nog bij Betty langsgegaan, het 23-jarig meisje met aids dat ik in februari ook al had bezocht. Toen lag ze nog neer op haar matras, nu liep ze rond en zag er best goed uit, maar ze was nog steeds heel mager.

“Lake Bunyoni, afscheid, nieuwe vrijwilligers,veel meetings en een schokkende ontdekking…”

Image Weer een heleboel om over te schrijven deze keer: het vertrek van Chris en Ivette, ons weekendje bij Lake Bunyonyi en de eerste week met twee nieuwe vrijwilligers op het project.

“2 minutes of fame, Photo exhibition, ons eiland in het Victoriameer, afri-pads en afscheid”

Image

Lieve lezers, mijn excuses voor de late weblog, ik had vorige week geen tijd om hem te schrijven. Als beloning krijgen jullie nu twee weblogs ;)

“Bezoekje aan Kiotera en Kim, lekker niksen in Masaka, helpen bij Emma, helse taxirides en een zonnesteek”

Image

Wat hebben we weer een toffe week achter de rug. Hoe langer ik hier ben, hoe meer ik het hier naar mijn zin krijg en hoe meer ik het betreur dat het er binnen een aantal weken alweer opzit…

Kortste weblog sinds 9,5 weken

Weinig te vertellen deze keer aangezien het maar over de voorbije 5 dagen gaat. Vrijdagmorgen zijn we met een zware storm opgestaan. Heel veel regen en wind en donder, een beetje akelig, maar gelukkig bleef de stroom wel aan. Omdat Ivette en Chris ’s morgensvroeg al waren vertrokken naar Lake Bunyoni, was ik met Kitty alleen thuis. Door de storm werd er door de projectleiders niet echt gewerkt. Zouden ze in België ook moeten invoeren: oh het regent vandaag, dan werken we niet, we zouden zo maar eens nat moeten worden… Wij hebben de women’s club voorbereid. Toen kregen we het idee om met die regen gezellig een filmpje te kijken. We hadden ons net geïnstalleerd en ongeveer 10 minuten aan het kijken tot Anthony binnen kwam. De regen was geminderd en dus had hij ineens zin gekregen om toch te werken. We hebben dan eindelijk mijn tussentijdse stage-evaluatie gedaan. Doordat hij de voorbije weken weinig op het project was geweest, hadden we daar nog geen tijd voor gehad.

Weekendje Kampala en de nieuwe vrijwilligers

Image

Vorige week hebben we een weekendje in Kampala doorgebracht. De vrijwilligers wiens goede daad erop zat moesten toch allemaal die richting uit om het vliegtuig terug naar huis te nemen of te beginnen aan hun verdere reis door het land of de omliggende landen. Ik ben vrijdagmorgen alleen richting Masaka vertrokken omdat Lotte, Ilse en Marloes werden opgehaald door een taxi van het project. Omdat ik nog niet vertrek, was het vervoer voor mij niet geregeld. Geen probleem, ik heb de boda naar beneden genomen, een matatu naar Masaka en een andere matatu, samen met Ellen, Janey en Stephanie, naar Kampala. Omstreeks 14u waren we in het guesthouse. Ik kon me weer niet bedwingen en ben toch nog eens naar de kralenmarkt gegaan waar ik weer een aantal souvenirs heb gekocht. Ik had met de anderen in Garden City afgesproken waar zij aan het internetten waren en ik een bezoekje aan de kapper ben geweest.

Weekendje Masaka, prison en afscheid

Image

Een rustige week achter de rug, dus voor de verandering zal ik het eens kort houden, of toch mijn best doen om het kort te houden. Ik begin bij vorige week vrijdag, de dag na de introductie. Aangezien mijn medevrijwilligers het toen redelijk laat hebben gemaakt (2u), was ik vrijdag als eerste uit bed. Nu kijken jullie natuurlijk allemaal vreemd, want hoe kan het dat Katrien Dons als eerste uit bed was? Het was nochtans 7u30 dus tijd om op te staan, dacht ik. Ik had de deur al opengedaan, was al naar het toilet geweest en toen ik terug op mijn kamer kwam, zag ik een briefje liggen: “Katrien, vandaag geen house visits! Lotte en Ilse X”. Dus nu was ik eens uitgeslapen, klaar om aan de dag te beginnen en dan bleek dat we een voormiddagje vrij hadden. Ik heb dan maar van deze vrije voormiddag gebruik gemaakt om wat voor school te werken en de women’s club van de namiddag voor te bereiden.

Raften in Jinja, kappersbezoek en huwelijk!

Image

Weeral een fantastisch weekend achter de rug. Het weekend van 12 maart hebben we doorgebracht in Jinja. Dat ligt ten noorden van het Victoriameer en daar loopt de White Nile. Een rivier met behoorlijk wat watervallen, whirlpools, stromingen,… Ideaal dus om te raften. En dat is wat wij dit weekend gedaan hebben. We zijn vrijdagochtend richting Kampala getrokken met de matatu. We, dat zijn Lotte, Marjan, Niels, Annemarie, Ellen en ik. In de namiddag zijn we aangekomen in de red chili Hideaway, onze verblijfplaats voor die nacht. Die lag niet in het centrum van Kampala, dus het was er behoorlijk rustig, met een grote tuin en zelfs een zwembad dat volgens een werkneemster een olympic size had… Laat ons zeggen dat het 10m² klein was! Maar het was er wel ideaal om lekker te ontspannen na weer een drukke werkweek. Het was die dag ook verschrikkelijk heet, zoals het al een aantal dagen was.

Gorillatracking

Het meest spannende weekend van heel mijn verblijf in Oeganda. Dat weekend begon al op donderdag 4 maart, want toen had ik met Niels en Marjan bij hen in Kinoni afgesproken. Van daaruit hebben we een bus genomen naar Kabale. We waren van plan om de Postbus te nemen, maar omdat die maar niet kwam, hebben we het risico toch maar genomen en ons aan één van die grote bussen gewaagd. We hadden ons voorgenomen niet te kieskeurig te zijn en gewoon de eerste bus die voorbij kwam en er een beetje goed uitzag te nemen, uiteindelijk viel, na drie kwartier, ons oog op Jaguar. We waren redelijk verbaasd toen we na 4,5 uur al in Kabale waren in plaats van de verwachte 6-7 uur. Achteraf hoorden we natuurlijk dat Jaguar nogal een reputatie van te snel te rijden had… Dat was ook te merken aan de snelheid waarmee ze over de weg raasde en we soms bijna aan het plafond plakten. We zijn er heelhuids geraakt en dat is het belangrijkste. Toen we in Kabale aankwamen, regende het pijpenstelen.

Kampala

Image

Het weekend van 26 februari hebben we in Kampala doorgebracht. Dat is de hoofdstad van Oeganda J Annemarie, Ellen, Stephanie, Niels, Marjan, Johanna, Lotte en ik hadden ’s morgens in Masaka afgesproken om daar de matatu te nemen. Dat is een minibusje dat ons voor 7000 USH per persoon naar Kampala heeft gebracht. Het regende al van ’s morgens vroeg. We hadden ons iets buiten de stad laten afzetten om dan te voet naar het ICU Guesthouse te gaan. Volgens Janey was het niet zo ver van de plaats waar we ons hadden laten afzetten. NIET dus, we hebben eerst 20 minuten proberen uit te zoeken naar waar we moesten en toen dat niet lukte hebben we Jeroen gebeld. Hij heeft ons dan via de telefoon instructies gegeven en uiteindelijk hebben we nog een half uur in de regen met onze rugzak door het heuvelachtige landschap van de buitenwijken van Kampala gelopen vooraleer we het guesthouse bereikten.

“Putsy (lurfie), mijn nieuwe vriend…”

Image

“Het beste middel tegen malaria, is muggenbeten vermijden…”. Ik hoor het mijn dokter nog zo zeggen. Malaria heb ik tot nu toe vermeden, de muggenbeten niet! Op het project heb ik er geen last van, maar na mijn weekends in Masaka is het verschrikkelijk. Na vorig weekend had ik meer dan 50 muggenbeten over heel mijn lichaam. Ongeveer 10 op elk been, 15 op mijn beide armen samen en dan nog eens een aantal op mijn buik en rug. En de jeuk is verschrikkelijk… of zijn het er maar 49 en was nummer 50 geen echte muggenbeet?

Zin in chocolade...

Image

Opwarming van de aarde? Verandering van het klimaat? Ook hier in Oeganda is dat de realiteit. De eerste twee weken van mijn verblijf was het verschrikkelijk heet. Zelfs de Oegandezen klaagden over de hitte. In week drie is het dan weer ineens beginnen regenen. Het nieuwe regenseizoen zou pas in maart mogen beginnen, maar volgens mij is het zich nu toch al stilletjes aan het aankondigen. Maandagmiddag heeft het een uur aan een stuk enorm gegoten. Zo hard dat we in huis niets meer tegen elkaar konden zeggen omdat de regen op het golfplatendak zoveel lawaai maakte. Het kantoor/ de garage stond zelfs onder water. Er was een afvoer voorzien, maar doordat bouwvakkers vorige week de gaten in de muur dicht hadden gemaakt, was die afvoer nu ook mee dichtgemaakt en kon het water dus niet weglopen. Dinsdag heeft het ongeveer de hele dag geregend.

Het begint op gang te komen...

Image

Ik ben vorige week geëindigd op donderdag, dus ik begin nu bij vrijdag 5 februari. We hebben toen in de voormiddag home visits gedaan. Elke vrijwilliger vormde een team met een medewerker van het project, zo vormde ik een team met Christine. We zijn eerst naar het dorp gegaan omdat we nog geen boda hadden. Maar daar waren er ook maar enkelen, dus zijn we met een aantal overladen boda’s nog een stukje verder gereden. Onze boda werd door Jjingo bestuurd en Augustine, Vincent en ik zaten er nog bij op. Met 4 op een 1 boda dus! Als we dit in België zouden doen, zou er wel één of andere politiewagen ons opmerken en een boete geven, maar in Oeganda is dit de normale gang van zaken.  Tijdens de home visits zijn we bij drie gezinnen langsgegaan om een vragenlijst in te vullen. Ze willen daarmee achterhalen hoe hard de gezinnen hun best doen om zich verder te ontwikkelen, over een jaar doen ze het rondje nog eens met de vragenlijst en evalueren dan hun vooruitgaan.

Alle berichten

Katrien Dons

Name: Katrien Dons
Leeftijd: 29

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 01 feb 2010 tot 22 mei 2010